Ελληνικές Σπουδές σε ξένα πανεπιστήμια

Image result for greek studies

 

 

Προώθηση των Ελληνικών Σπουδών σε ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης εξωτερικού με απόσπαση φιλολόγων από την Ελλάδα

 

Σύμφωνα με τον νόμο 4415/2016 στο πλαίσιο της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης παρέχονται εκπαιδευτικά προγράμματα από πανεπιστήμια του εξωτερικού, τα οποία απευθύνονται σε φοιτητές και ενηλίκους που δεν είναι κατ’ ανάγκη ελληνικής καταγωγής και επιθυμούν να γνωρίσουν την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό. Τα προγράμματα αυτά οργανώνονται από: δ) Τμήματα Ελληνικών Σπουδών ή άλλες μορφές οργάνωσης ελληνικών σπουδών, καθώς και θεολογικές σχολές ή μονάδες θεολογικής εκπαίδευσης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ξένων χωρών (άρθρο 3 Ν. 4415/2016). Τα προγράμματα αυτά ενισχύονται με την απόσπαση φιλολόγων από το ΥΠ.Π.Ε.Θ.

Στη Μ. Βρετανία και στις χώρες της Βόρειας Ευρώπης πολλά πανεπιστήμια έχουν ιδρύσει διάφορες έδρες και τμήματα σπουδών της Ελληνικής Γλώσσας προσφέροντας μαθήματα αρχαίων και νέων ελληνικών. Επιπλέον, σε επίπεδο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης διδάσκεται η ελληνική ως ξένη γλώσσα, για ακαδημαϊκούς ή άλλους σκοπούς, σε διάφορα επίπεδα και ενισχύεται η έρευνα για την ανάπτυξη των Ελληνικών Σπουδών.

Τα ξένα πανεπιστήμια έχουν κάθε λόγο να δημιουργούν έδρες Ελληνικών Σπουδών, με επίκεντρο τον αρχαιοελληνικό κόσμο, τη βυζαντινή εποχή αλλά και τη νεότερη Ελλάδα. Οι έδρες αυτές στελεχώνονται από επιφανείς Έλληνες και ξένους καθηγητές αναγνωρισμένου κύρους. Η προσπάθεια των καθηγητών και των Ελλήνων αποσπασμένων εκπαιδευτικών είναι να διατηρήσουν ζωντανή την παρουσία της Κλασσικής, Βυζαντινής και Νεοελληνικής Γραμματείας στο εξωτερικό, προσελκύοντας νέες γενιές φοιτητών στα τμήματα διδασκαλίας και μάθησης.

Στη Μ. Βρετανία δραστηριοποιείται για 100 και πλέον χρόνια «Η Κλασική Ένωση» (The Classical Association) με πλήθος κλασσικών πανεπιστημιακών τμημάτων (http://www.classicalassociation.org/departments.html)

Temple of Apollo at CorinthThe Classical Association

Η «Κλασσική Ένωση» ιδρύθηκε το 1903 με σκοπό την προώθηση της ανάπτυξης και διατήρησης των κλασσικών σπουδών. Από την αρχή τα μέλη της προέρχονταν από όλα τα κοινωνικά στρώματα. Στους διατελέσαντες προέδρους συγκαταλέγονται ένας ποιητής, ένας ζωολόγος, ένας εκδότης και ένας τραγουδιστής, καθώς και διάσημοι ακαδημαϊκοί και δύο πρωθυπουργοί. Συγκεντρώνει όσους εκτιμούν τη μελέτη των γλωσσών, της λογοτεχνίας και του πολιτισμού της αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης. Σήμερα η «Κλασσική Ένωση» αποτελείται από 3.000 περίπου μέλη.

Μέσω ενός δικτύου παραρτημάτων, η Ένωση υποστηρίζει την ανάπτυξη των Κλασσικών Σπουδών με ποικίλα μέσα όπως με σχολικούς διαγωνισμούς ανάγνωσης, παραστάσεις κλασσικών έργων και εκδρομές σε μέρη κλασικού ενδιαφέροντος. Παρέχονται υποτροφίες για συνέδρια και ακαδημαϊκά προγράμματα. Εκδίδονται τρία ακαδημαϊκά περιοδικά.

Κατά τα έτη 1960-1990 η «Κλασσική Ένωση» αναπτύχθηκε περαιτέρω με την ίδρυση (1962) της Κοινής Ένωσης Κλασικών Δασκάλων (Joint Association of Classical Teachers, JACT), η οποία είναι μια βρετανική οργάνωση για την ενθάρρυνση της διδασκαλίας των Κλασικών Σπουδών σε σχολεία και πανεπιστήμια. Αποτελείται από 150 περίπου καθηγητές των Αρχαίων Ελληνικών στη Μ. Βρετανία, οι οποίοι διδάσκουν στη δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση και οργανώνουν θερινά σχολεία για μαθητές. Κάθε χρόνο 400 περίπου μαθητές επιλέγουν τα Αρχαία Ελληνικά ως μάθημα προετοιμασίας για την εισαγωγή τους στα βρετανικά πανεπιστήμια (A Level Ancient Greek). Οι μαθητές αυτοί φοιτούν κυρίως σε ιδιωτικά σχολεία. Στο Ηνωμένο Βασίλειο 6000 περίπου φοιτητές επιλέγουν μαθήματα Κλασικών Σπουδών και ειδικότερα τα Αρχαία Ελληνικά. Τέλος, το ετήσιο συνέδριο δίνει την ευκαιρία σε επαγγελματίες, ακαδημαϊκούς και φοιτητές να συναντώνται και να ανταλλάσσουν ιδέες. Σήμερα η «Κλασσική Ένωση» είναι ο μεγαλύτερος οργανισμός Κλασσικών Σπουδών στη Μ. Βρετανία. Διαβάστε περισσότερα στην παρουσίαση: You can view the powerpoint presentation here.

Ακόμη, δραστηριοποιείται στο Ηνωμένο Βασίλειο η «Εταιρεία για την προώθηση των Βυζαντινών Σπουδών», γνωστή ως «Society for the Promotion of Byzantine Studies» (http://www.byzantium.ac.uk/learning-research.html) με πλούσιες επιστημονικές δραστηριότητες.

Society for the Promotion of Byzantine Studies (SPBS)

Η Εταιρεία Προώθησης Βυζαντινών Σπουδών ιδρύθηκε το 1983 με σκοπό την περαιτέρω μελέτη και γνώση της ιστορίας και του πολιτισμού, της γλώσσας και της λογοτεχνίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των γειτόνων της. Το πεδίο εφαρμογής της είναι ευρύ, καλύπτοντας την ιστορία, την αρχαιολογία, την ιστορία της τέχνης, τη φιλολογία, τη θεολογία και τις λογοτεχνικές σπουδές και αγκαλιάζει όλες τις γλώσσες που υπήρχαν στο Βυζάντιο – συριακή, αρμενική, αραβική και σλαβική, καθώς και την ελληνική και λατινική.

Τέλος, στη Μ. Βρετανία έχει ιδρυθεί η «Εταιρεία Νεοελληνικών Σπουδών», γνωστή ως «Society for Modern Greek Studies» (http://www.moderngreek.org.uk/society/) με ποικίλες δράσεις.

Τhe Society for Modern Greek Studies

Η Εταιρεία Νεοελληνικών Σπουδών ιδρύθηκε το 2008 και έχει στόχο την προώθηση της διδασκαλίας και της έρευνας των Νεοελληνικών Σπουδών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ειδικότερα καταγίνεται με τη μελέτη της νεοελληνικής γλώσσας, της λογοτεχνίας, της ιστορίας, της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού πολιτισμού. Διοργανώνει εκδηλώσεις και συνέδρια και συνεργάζεται με σχολεία, κολέγια και άλλα συναφή ιδρύματα και οργανισμούς. Εκδίδει το online περιοδικό Modern Greek Studies Online  από το 2015.

Αναμφισβήτητα, οι προαναφερόμενες συλλογικές επιστημονικές πρωτοβουλίες για την προώθηση των Κλασσικών, Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών είναι αξιοθαύμαστες. Ωστόσο, στη σημερινή εποχή όπου ο τεχνοκρατικός τρόπος ζωής ωθεί τους νέους προς χρησιμοθηρικές επιλογές σπουδών, αναμένοντας να εξασφαλίσουν θέσεις εργασίας για να επιβιώσουν, η προσπάθεια διατήρησης των τμημάτων Ελληνικών Σπουδών στα ξένα πανεπιστήμια γίνεται πλέον δύσκολη. Γι’ αυτό χρειάζεται η υποστήριξη της Διασποράς, των ιδιωτικών φορέων και του Ελληνικού κράτους.

Στις χώρες της περιοχής ευθύνης του Γραφείου Συντονιστή Εκπαίδευσης Λονδίνου έχουν αποσπαστεί από το ΥΠ.Π.Ε.Θ. τέσσερις καθηγήτριες κλ. ΠΕ02, οι οποίες εργάζονται επί σειρά ετών σε ΑΕΙ της Μ. Βρετανίας και της Σουηδίας για τις ανάγκες της διδασκαλίας της Ελληνικής Γλώσσας και την προώθηση των Ελληνικών Σπουδών. Οι εν λόγω εκπαιδευτικοί εκπληρώνουν ουσιώδεις διδακτικές ανάγκες στα ακόλουθα πανεπιστημιακά εκπαιδευτικά ιδρύματα:

 

  • ROYAL HOLLOWAY, U. K.

Hellenic Institute, Royal Holloway, University of London: https://www.royalholloway.ac.uk/hellenic-institute/Study/ 

Classics Department, Royal Holloway, University of London: https://www.royalholloway.ac.uk/classics/home.aspx 

 

  • UNIVERSITY OF READING, U. K.

Greek Studies at Reading: http://www.reading.ac.uk/CHS/ 

 

  • QUEEN’S UNIVERSITY BELFAST, U.Κ.

Modern Greek: https://www.qub.ac.uk/directorates/InformationServices/LanguageCentre/Courses/LanguageClasses/GreekModern/ 

 

  • LUND UNIVERSITY, SWEDEN

Greek (Modern Greek):

https://www.lunduniversity.lu.se/lucat/group/v1000117 

 

Related image

 

Oι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού…

«Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες.
Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι ο,τιδήποτε κι αν δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα. […]
Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα».                                                                                                                                                                                                                              Φρειδερίκος Νίτσε, «Η Γέννηση της Τραγωδίας» (1872)